Een onder hardlopers veel gehoorde klacht is springschenen / shin splints.
Pijn aan de schenen is een nare klacht. Ondanks dat het veel verschillende oorzaken kan hebben is het voor onze osteopaten een leuke puzzel met, in de meeste gevallen, een goed resultaat.
Een betere term voor shin splints is MTSS, Mediaal Tibiaal Stress Syndroom. Dit geeft aan dat er klachten zijn door stress, spanning, in het scheenbeen. Deze stress kan komen doordat er spieren te hard aan trekken of doordat het scheenbeen de krachten die erop komen niet goed kan opvangen omdat het verhard is.
Pijn aan het scheenbeen kan ook veroorzaakt worden door een slechte doorbloeding (zoals trombose of afknellen bloedvat waardoor de aan of afvoer wordt beperkt) of door een scheurtje in het bot, het botvlies of de spier.
Er zijn verschillende redenen die springschenen of pijn aan de binnenkant van het scheenbeen veroorzaken. De drie meest voorkomende zijn:
De oorzaak van deze klachten is meestal een overbelasting door verkeerde belasting zoals door blokkades in de voet, enkel, knie, heup, het bekken of de lage rug.
In de acute fase is het van belang om te koelen en de belasting te stoppen. Neem rust. Bij een stressfractuur is dat 6 tot 8 weken geen sport, bij een beginnende irritatie van het botvlies kan 2 weken genoeg zijn. Wees er dus snel bij.
Als osteopaat gaan we op zoek naar de oorzaak van de pijn. Is het de spier, het bot of het bindweefsel? Daarna gaan we onderzoeken waarom deze structuur is aangedaan. Komt dit door een probleem in de doorbloeding en is er daarom een overbelasting ontstaan? Of zit er een blokkade waardoor er te veel kracht op een spier of het bot komt? Ook aan een compartimentsyndroom ligt een oorzaak ten grondslag die willen we oplossen.
De behandeling van de klachten is per gevonden oorzaak anders. Denk aan mobilisatie van de voet of de enkel. Het losmaken van de lage rug en het bekken om de belasting of de doorbloeding te verbeteren. Dit is belangrijk omdat een vermindering van de doorbloeding de belastbaarheid vermindert, waardoor er bij een normale belasting toch een irritatie kan ontstaan. Ook het mobiliseren van de spieren en spierfascia, het bindweefsel rondom de spier, is van belang omdat deze samen met de houding bepaalt welke belasting er op een spier en zijn aanhechtingen komt.
Bij een compartimentsyndroom is het van belang dat het scheenbeen en het kuitbeen goed bewegen ten opzichte van elkaar en dat het bindweefsel rond de spier wordt losgemaakt. Bij een irritatie van het botvlies ofwel periost zal het bot zelf beter buigzaam moeten worden gemaakt. Dit gebeurd met hele rustige technieken waarbij het bot wordt gemobiliseerd.
En tot slot adviseren we soms juist de voet te trainen of met een zooltje te ondersteunen.
