Osteopathie na een ongeval

Wat is een ongeval?

Laten we eerst eens kijken naar wat er nu precies wordt bedoeld met een ongeval. Hiervan is sprake als je te maken krijgt met plotseling, onverwacht, van buiten inwerkend geweld op het lichaam, waaruit rechtstreeks een medisch vast te stellen lichamelijk letsel is ontstaan. Een ongeval kan op verschillende manieren gebeuren – bijvoorbeeld tijdens klussen in huis, in het verkeer of tijdens het sporten – en het letsel kan variëren van groot tot klein, evenals de bijkomende klachten.

Een ongeval kan helaas iedereen overkomen, maar het herstel kan wel beïnvloed worden door de juiste behandeltechnieken. Dat is waar osteopathie om de hoek komt kijken.

Wat gebeurt er in je lichaam bij een ongeval?

Door een ongeval kunnen er verschillende dingen gebeuren in het lichaam, zoals:

• Spierverrekking door plotselinge belasting tijdens lichamelijke arbeid, sporten of door inwerking van externe krachten op het lichaam tijdens een ongeluk. Op spierniveau ontstaan dan kleine scheurtjes die ontstekingsstoffen vrijmaken. Deze stoffen worden geregistreerd door zenuwuiteinden en geven een pijnsignaal af. Hierdoor wordt je beweeglijkheid geremd.

• Een ontstekingsreactie, doordat vaten meer vocht door hun wanden laten gaan in het getroffen lichaamsgebied, waardoor er een lokale zwelling ontstaat met roodheid en warmte. Als dit proces te lang blijft bestaan, kan er functieverlies ontstaan en bindweefselvorming plaatsvinden, met blijvend verlies van de kracht van spiervezels. 

• Pijn aan de gewrichten door overbelasting of door een valpartij. Dit kan zowel schade aan het kraakbeen zijn, als schade aan het kapsel om het gewricht heen of schade aan interne banden. Als we bijvoorbeeld kijken naar de knie, dan kan het dus gaan om het kraakbeen van de knieschijf, scheenbeen en/of dijbeen, het tussenstuk van kraakbeen (meniscus), de banden aan de buitenzijde van het kniegewricht (de mediale en/of laterale banden) en/of de interne banden (kruisbanden).
   
• Bewegingsbeperking in gewrichten van de ledematen, de wervelkolom en het bekken. Dit kun je merken tijdens het draaien van het hoofd en romp, tijdens lopen of in je overige dagelijkse bezigheden waarbij je je armen of benen gebruikt.

• Je kunt ook last krijgen van (blijvende of tijdelijke) concentratieproblemen, hoofdpijn, misselijkheid en/of nekpijn na een verkeersongeval of een hoofdtrauma. Zie ook ons blog over hersenschudding, waarin we verder ingaan op dergelijke klachten.

Hoe het herstel na een ongeval verloopt varieert vervolgens per persoon. Dit hangt af van de ernst van het letsel, maar ook van het lichaam zelf. Bij een gelijkwaardig ongeval met overeenkomstige klachten, is er bij de ene persoon bijvoorbeeld weinig aan de hand en gaat het herstel vlot, terwijl het bij een ander juist lang(er) duurt. Bij osteopathie kijken we dan ook niet alleen naar het letsel en de klachten, maar ook naar het zelfhelend vermogen van het lichaam.

Wat osteopathie kan betekenen voor het herstel na een ongeval

Herstel na een ongeval is als het ware het ‘reparatieproces’ van de betrokken weefsels van het lichaam en daarna het herstellen van de functie van die weefsels. De initiële reactie van het lichaam bij beschadiging is een ontstekingsreactie, die je herkent aan zwelling in het gebied, warmtetoename, functieverlies en pijn. Deze reactie is goed op korte termijn, omdat er daardoor minder inspanning gevraagd wordt van de betrokken weefsels. Hierdoor treedt er minder snel schade op. Maar als dit proces blijft bestaan, kan dit juist leiden tot blijvend functieverlies.

Blijf je geruime tijd na een ongeval nog last hebben van pijn en/of bewegingsverlies, kan het dus zijn dat je herstelproces (nog) niet optimaal is verlopen. In dit geval kan een osteopatisch onderzoek met aansluitend een behandeling uitkomst bieden. De osteopaat onderzoekt dan welke delen van het lichaam nog functieverlies tonen. Vervolgens gaat hij de beweeglijkheid herstellen met een passende manuele behandeling, waardoor de pijn en eventueel aanwezige zwelling minder worden.

Door lichamelijk onderzoek bepaalt de osteopaat welke delen van het lichaam getroffen zijn bij het ongeval. Tijdens de behandeling worden de verschillende betrokken weefsels in het lichaam weer in balans gebracht. Dit houdt o.a. in dat bewegingsverlies opgeheven wordt door mobiliserende technieken in de probleemgebieden uit te oefenen, met een betere doorbloeding van zowel aanvoerende als afvoerende vaten van het aangedane gebied als gevolg. Hierdoor zal de pijn niet alleen sneller afnemen, maar zal ook het eigen herstelvermogen van het lichaam worden bevorderd. Zo zorgen we ervoor dat het lichaam zo snel mogelijk weer normaal kan functioneren.

Het kan voorkomen dat de klachten die optreden na een ongeval zich bevinden buíten het getroffen lichaamsgebied. Daarom kijkt de osteopaat naar het gehele lichaam. Het een kan namelijk voortkomen uit het ander. Een voorbeeld: als je bij een val je fietsstuur in je buik krijgt, dan kan het zijn dat een orgaan in de buik zijn bewegingsvrijheid verliest door een fixatie tegen het bewegingsapparaat, bijvoorbeeld de ophanging van de dunne darm aan de lendenwervelkolom. Blijft de dunne darm gefixeerd, dan kan dit leiden tot onderrugklachten. Als een osteopaat vervolgens de dunne darm beter in beweging brengt, kan de lendenwervelkolom weer beter en pijnvrij bewegen.

Meer weten over osteopathie bij herstel na een ongeval?

Wij leggen je er graag meer over uit. Neem contact met ons op voor meer informatie.