Wat gebeurt er in het lichaam bij hielspoor?
Zoals gezegd ontstaat hielspoor door een langdurige overbelasting van de peesplaat onder de voet. De vraag is waarom de peesplaat overbelast raakt. Heeft dit uitsluitend te maken met de externe belasting die we erop plaatsen tijdens staan, lopen, sporten etc.? Of kan er ook sprake zijn van een verminderde belastbaarheid van de voet, met als gevolg dat we bij een relatief normale belasting een hielspoor ontwikkelen? Het komt vaak voor dat mensen aan één voet een hielspoor ontwikkelen, terwijl de andere voet nog prima functioneert. Bij een gelijkmatige belasting (hardlopen bijvoorbeeld) zou de hielspoor namelijk niet eenzijdig op moeten treden als de belastbaarheid van de voet optimaal is.
In de praktijk zien we vaak dat de gespannen peesplaat onder de voet deel uitmaakt van een grotere, minder goed functionerende keten of dat deze verband houdt met andere blokkades, eventueel in de voet of ergens anders in het lichaam. Van deze verbanden worden hieronder twee korte voorbeelden gegeven ter illustratie:
-
Spierketens
Bij een hielspoor voelt de peesplaat gespannen aan. De peesplaat onder de voet loopt direct over in de achillespees/kuit, die vervolgens weer overlopen in de hamstring richting de lage rug en verder. Vaak is het verloop van de keten ook gespannen. Een probleem ergens in het verloop van deze keten, wordt soms dus ergens anders gecompenseerd. Vaak is de peesplaat simpelweg een kwetsbare schakel in deze keten, ook omdat hier vrij veel belasting op geplaatst wordt gedurende de dag.
-
Lokale blokkades in de voet
De voet heeft veel botjes, gewrichten, banden en pezen die de beweeglijkheid bepalen en de stabiliteit handhaven. De voet kan zodanig blokkades hebben dat hij niet meer beweegt zoals hij hoort te bewegen. Het kan voorkomen dat de voet doorgezakt is geraakt door dergelijke blokkades. Bij een doorgezakte voet ontstaat er automatisch een grotere voorspanning op de peesplaat, met een lagere belastbaarheid tot gevolg.
Naast de bovengenoemde voorbeelden zijn er nog heel veel andere oorzaken die kunnen meespelen bij het ontstaan van hielspoor. Denk aan een afwijkende stand van de voet, een afwijkend looppatroon. Maar ook verkeerde schoenen, een toename in gewicht of een verkeerde manier van sporten kunnen leiden tot hielspoor.
Wat kan osteopathie voor je betekenen bij hielspoor?
Met osteopathie proberen we te achterhalen waardoor de huidige klacht op dit moment in stand wordt gehouden. Om deze reden voert de osteopaat allereerst een totaalonderzoek uit. Hierbij worden disfuncties in kaart gebracht om vervolgens de samenhang van deze disfuncties te bepalen. Zo kan er worden bepaald welke structuren prioriteit hebben om behandeld te worden, met als doel om het zelfherstellende vermogen van het lichaam te stimuleren. Via deze weg wordt de belastbaarheid van de voet uiteindelijk hersteld. Dit betekent dus ook dat de behandeling altijd wordt toegespitst op de individuele patiënt. Iedereen is namelijk anders.
We behandelen ook de organen in het bekkengebied: blaas, baarmoeder met eierstokken, de prostaat en de endeldarm. Deze hebben veel invloed op de beweeglijkheid van het bekken en een relatie met de voetzoolspieren via de bezenuwing vanuit het heiligbeen. Door deze te behandelen verbeteren we de doorbloeding naar de voetzoolspieren en de peesplaat voor een beter herstel en een betere belastbaarheid.
De osteopatische behandeling kan ondersteund worden met behandelingen als shockwave, injecties of zooltjes. We zullen je hierin adviseren.
Heb jij last van hielspoorklachten? Laat ons je helpen!
Maak direct een afspraak in onze praktijk of neem contact op voor de mogelijkheden.
